esîr


esîr
(A.)
[ ﺮﻴﺱا ]
tutsak.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • esir — 1. is., Ar. esīr 1) Tutsak 2) Köle 3) mec. Bir düşünceye veya bir kimseye körü körüne bağlı olan kimse Onun güzelliğinin esiri oldular. Birleşik Sözler esir almaca esir kampı Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller esir almak esir düşmek es …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • ESIR — École supérieure d ingénieur de Rennes École supérieure d ingénieur de Rennes Informations Fondation 2009 Type École d ingénieurs Localisation Rennes …   Wikipédia en Français

  • ESIR — Electronic Safety Incident Report (Academic & Science » Electronics) …   Abbreviations dictionary

  • ESİR — Bütün kâinatta bulunan ve her tarafı kaplamış olan lâtif madde. Elektrik, ışık ve hararetin yayılmasına vasıtalık eden madde. Görülmeyen ve varlığı bütün ehl i ilimce kabul edilen lâtif, rakik, elâstikiyeti hâiz seyyal madde.( İkisi de birbirine… …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • EŞİR — Pek sevinçli, çok mesrur. * Kibirli, mütekebbir kimse …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • esir almaca — is. Karşı takım oyuncularını tutsak ederek kazanılan bir çocuk oyunu Erkek çocuklar gibi ata binmesini, birdirdir, esir almaca oynamasını çok seviyordu. Ö. Seyfettin …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • esir düşmek — tutsak olmak Beyhude ölmektense esir düşüp yaşamayı tercih ettikleri için teslim oldular. Y. K. Beyatlı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • esir olmak — tutsak olmak Düşman başkumandanı ... esir oldu. A. Gündüz …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • ESİR-İ HARB — Harp esiri, harpte esir edilmiş olan …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • esir kampı — is., ask. Savaşta tutsak olanların toplu olarak gözetim altında bulunduruldukları yer …   Çağatay Osmanlı Sözlük